Van de bergen naar de zee

Laten we beginnen met goed nieuws: we lijken van het muizennest af te zijn! Na 2 weken, 13(!) dode muizen, vier vallen en een hele auto die naar eucalyptus ruikt lijkt familie Muis uitgeroeid.

Bbbrrr….

Naast de muizen is het weer afgelopen tijd de grootste uitdaging. De zomer lijkt in de bergen plots voorbij en maakt plaats voor kou en heel veel regen. Wel krijgen we er prachtige herfstkleuren voor terug. Hele bergen met bossen zijn rood en geel gekleurd, waanzinnig! Na wat regendagen in Banff besteed te hebben aan goed internet, een heerlijke bakkerij, warme hot springs en een fysiotherapeut die mijn rug kon kraken (moet eens in de zoveel tijd even gebeuren), besluiten we via Yoho, Glacier en Revelstoke National Park de bergen uit te rijden. De weersvoorspelling beloofden namelijk niet veel verbetering en we vonden slapen met temperaturen rond de nul niet heel erg prettig.

We verlaten de Rockies niet zomaar natuurlijk, dat doen we in stijl met een afsluitende hike! De laatste dag lopen we daarom de Iceline Trail in Yoho National Park. Een prachtige route langs diverse gletsjers en watervallen. Het eerste en laatste gedeelte van de hike was door het bos. Dat was best spannend want daar zat een Grizzlyberenfamilie die de week ervoor andere hikers angstig benaderde. Maar gewapend met bearspray, een berenbelletje, een hoop geklap en gezing hebben we gelukkig geen beer gezien.

Glacier en Revelstoke National Park zijn klein en we komen erachter dat we eigenlijk bijna alles daar drie jaar geleden al gezien hebben. Maar we lezen dat er een weg is naar de top van Revelstoke Mountain met boven prachtig uitzicht. “Dát hebben we toen echt niet gedaan, kom we gaan daarheen.” zeggen we beide met volle overtuiging. Maar halverwege de weg omhoog komt het ons opeens toch verdacht bekend voor. Jahoor, ook dit hebben we toen gedaan. De reden dat we het ons niet meer herinneren wordt bovenop duidelijk; hoe mooi het uitzicht ook is, na in de Rockies geweest te zijn is het niet zo bijzonder. Ondanks het laatste niet zo prachtige uitzicht, nemen we toch met een beetje pijn in ons hart afscheid van de bergen. Maar er ligt iets fijns in het vooruitzicht: de Okanagan Valley. Deze regio staat bekend om het warme zonnige klimaat en de vele wijn- en boomgaarden. Kom maar door!

Okanagan Valley

Onze aankomst in de Okanagan Valley begint fantastisch: zon en 20 graden in Kelowna. Wauw dat hadden we wel verdiend na dagenlang minstens vier lagen kleding aan te hebben, inclusief thermo, winterjas, handschoenen en muts. Een andere aangename verbetering waren de prijzen in de supermarkt. Eten en drinken in de Rocky Mountains is werkelijk waar onbetaalbaar. Sowieso zijn supermarkten in Canada schreeuwend duur, de enige reizigers die we tegen zijn gekomen die de prijzen mee vonden vallen waren Zwitsers…haha goh!

In Kelowna gaan we naar de farmers en de fruit market; een walhalla voor betaalbaar en vers gebak, fruit en groente. We vinden hier ook ein-de-lijk lekker brood. Canadezen kunnen een hoop, maar brood bakken is daar niet één van. Al maanden zoeken we naar lekker brood…maar het is hopeloos. Je kunt een half brood eten en na een uur opnieuw, het vult niet. Maar op deze fantastische markt vonden we wél goed brood, grappig genoeg bij een Europees marktkraampje. Op de markt zien we via Instagram dat er toevallig een Nederlands stel op dezelfde markt rondloopt die net van Panama naar Alaska zijn gereisd. Dit resulteerde al snel in een gezellig avondje samen eten en tips uitdelen. Zij reizen namelijk verder naar het oosten en wij naar het zuiden; handig én gezellig!

De tweede dag in de Okanagan Valley lijkt meer op de ‘tienwaardelozedingendag’ in New York. (Voor diegene die er niet bij waren: heel veel regen, geen uitzicht en een roadtrip langs waardeloze stops.) We tikken die dag af; non-stop regen, een niet zo mooie Japanse tuin, een visitors centrum dat niet open is in weekenden en vakanties (huh!?), gesloten museums en een mountain goat viewpoint zonder geiten. Maar op zich begon de dag goed, met nog twee farmers markten, waar we de hele auto al snel tot de nok gevuld hadden met kaas, brood, gebak, fruit, groente en wijn!

De laatste dag in de regio verloopt gelukkig beter. Merijn is dolgelukkig in het miniatuurtreinmuseum. Best bizar museum trouwens; een gek uit het dorp is in zijn huis doorgeslagen met zijn hobby rondom modeltreinen en heeft nogal een groot gedeelte van zijn huis ermee gevuld. Na dit bijzonder uitje is het tijd om ons eigen fruit te plukken! Als een stadsmeisje loop ik met mijn mandje helemaal blij tussen de appel- en perzikbomen door. September is het seizoen van de appels en perziken. Overal langs de weg in de vallei zijn dan ook fruitkraampjes met deze vruchten te koop. Maar zelf plukken kan ook op sommige plekken en is natuurlijk veel leuker! We plukken de mooiste en grootste appels en perziken. De dagen erna genieten we iedere ochtend van havermout met vers fruit (bananen en perziken), wat volgens Merijn ‘het lekkerste ontbijt ever’ is. Oke ik moet zeggen, deze perziken zijn ook wel echt heel lekker!!

Tot slot sluiten we de dag af met een kaasproeverij. Wie Merijn kent, weet dat het een ontzettende kaasliefhebber is, dus van tevoren krijgt hij een vast budget om uit te geven aan kaas voordat hij die hele winkel opkoopt. Hierna was de koelkast dan wel écht vol en was het tijd om de regio te verlaten.

Wildkamperen: Thumbs up for BC!

Sinds we de Nationale Parken uit zijn, staan er geen torenhoge boetes meer op wildkamperen. Aangezien we bijna heel Canada doorgekruist zijn van Nationaal park naar Nationaal Park, konden we de campings bijna niet omzeilen. Nu we in British Colombia (BC) zijn, komt daar verandering in. En wauw, wat is hier goed geregeld! BC bevorderd namelijk wildkamperen en heeft daarvoor speciale ‘recreation areas’ aangelegd. Die bestaan uit gratis prachtplekjes in de natuur, inclusief composttoilet. Wel zijn ze vaak enkel per 4WD bereikbaar, maar dat is voor ons geen probleem en filtert perfect alle campertoeristen weg. We beseffen nu ook dat we drie jaar geleden niet echt op de beste manier door BC hebben gereisd. Een minivan huren die groot genoeg is om achterin te slapen, om daarmee vervolgens de recreation areas en betaalde campings in de parken af te gaan had ons een hele hoop geld kunnen besparen. Daarnaast waren we ook nog eens op veel leukere plekjes gekomen.

Naast de online kaart met deze recreation areas, is de iOverlander app onze grootste vriend. In deze app houden reizigers over de hele wereld bij waar je gratis of goedkoop kunt slapen, douchen, water vullen, gas halen etc. Erg handig als ‘overlander’ en tot nu toe heeft het ons niet alleen op gratis slaapplekken gebracht, maar ook echt op waanzinnig mooie plekken! Hoewel…niet ieder mooi plekje blijkt ideaal te zijn, want onze tweede nacht wildkamperen verliep niet geheel soepel. We stonden zonder enige beschutting bovenop een klif, met waanzinnig uitzicht over Lake Okanagan. Midden in de nacht trok alleen de wind nogal aan, wat een hele hoop lawaai opleverde van onze raincover die over de tent zit. We besloten de raincover eraf te gaan halen, hoewel we geen idee hadden hoe die vast zat. Op een klif, in de volle wind en zonder licht kreeg onze relatie een goede test. Maar na een uitgebreide yoga pose van twee slaperige personen op het dak van de auto en een hoop gevloek is het uiteindelijk gelukt en konden we rustig verder slapen.

Ranchland and Rivers Route

Onze tent en verbouwde auto-interieur trekt overigens veel bekijks. Op iedere slaaplocatie komen er wel mensen langs om te kijken en foto’s maken. Toen we op de parkeerplaats in Yoho National Park een broodje aan het smeren waren in de keuken, stonden er binnen no time acht Duitse toeristen geïnteresseerd te kijken en vroegen of ze foto’s mochten nemen. Maar het kan altijd nog erger….in Lillooet ging een Chinese vrouw op mijn stoel zitten, met mijn glas bier in haar handen en breeduit lachend voor de tent moest ik een foto nemen van haar en Merijn. Denk dat ze nu in China vertelt hoe fantastisch haar reis is met deze meneer in de rooftoptent. Hahaha!

Vanuit de Okanagan Valley besluiten we naar Pemberton en Wistler te rijden. Onderweg geeft iOverlander een rest stop aan met supersnelle gratis wifi, overdekte picknicktafels en toiletten. BC snapt het echt! Superfijn om te bellen met familie en Netflix-series te downloaden! Wel krijgen we onderweg geheel onverwachts een nog koudere nacht dan in de Rockies te verduren. Als zelfs Merijn het (met thermoshirt) koud heeft in zijn slaapzak weet je dat het serieus is. Temperaturen van -6 graden, brrrr!

We kiezen de kortste weg naar Pemberton, grappig genoeg bleek dat opeens een een waanzinnig mooie route te zijn! BC noemt het de Ranchland and Rivers Route, dat legt al vrij duidelijk uit wat er onderweg te zien is. Een hele hoop ranches in een vallei met prachtige bergen en rivieren. Aan het eind van een dag rijden vinden we een gratis slaapplek in Lillooet. Deze keer tilt BC het wildkamperen naar een heel nieuw level: het is een complete camping vlakbij een stuwmeer inclusief wc’s, drinkwater, firepits en picknicktafels. Het kost wederom niets en is bedoeld om ook te kunnen genieten van de natuur in de buurt van de waterkrachtcentrale. Ondertussen hebben we onze buitendouche ook uit de verpakking gehaald en voelen we ons nu echt compleet zelfvoorzienend!

Pemberton en Whisler staan in de zomermaanden bekend om hun waanzinnige mountainbike trails. Helaas zijn onze mountainbike skills, maar vooral onze portemonnee niet groot genoeg om ons daaraan te wagen en besluiten we te hiken naar drie gletsjermeren. Als je de Chinese toeristen die fotoshoots doen voor het meer wegdenkt, was het een prachtige hike. Het is duidelijk te merken, dat we in het toeristengebied van Canada zitten. Ondanks dat, vonden we Whistler veel leuker dan we verwacht hadden. We hebben ons goed vermaakt in het mooie (olympische) dorp met hamburgers eten voor maar 6 dollar, fietsers zien stunten in het bike park en treinwrakken beklimmen in het bos. In 1951 is er een trein ontspoord en deze wagons liggen naast de rails in het bos. Nu is het een bijzondere plek waar graffiti-kunstenaars los gaan.

Sea to Sky

Vanaf Whistler volgen we de Sea to Sky Route richting Vancouver. Wederom een waanzinnig mooie route! Onderweg komen we langs Squamish, een gebied dat bekend staat om de Stawamus Chief, een granieten muur die vlak naast de stad meer dan 600 meter recht omhoog torent. Deze berg is populair voor hikers, klimmers en basejumpers. We besluiten de drie verschillende toppen omhoog te hiken. Aan het begin van de trail staat een bord met ‘This is NOT a normal hike”. Meestal nemen we de waarschuwingen in Canada niet zo serieus, maar deze keer hadden ze gelijk. Het was namelijk best uitdagend om de toppen te bereiken. De gehele route was stijl omhoog. Soms met grote traptrede en soms met losse stenen en boomstronken. Bij de top begon het echte klauterwerk. Met kettingen, ladders en een hoop handen- en voetenwerk bereiken we alle drie de toppen.  Wat een leuke hike en het uitzicht over de vallei van Squamish was het dubbelendwars waard, wauw!  

In de vallei blijkt één van de beste kitesurfspots te zijn van Canada. Door de koude lucht uit de bergen en de warme lucht vanaf de zee ontstaat hier iedere dag een constante wind in het fjord. We overwegen om het water op te gaan met onze kitesurfspullen, maar met een watertemperatuur van tien graden en onze niet zulke dikke wetsuits besluiten we ons er niet aan te wagen en onze weg richting Vancouver te vervolgen.

Onderweg neemt ons enthousiasme steeds verder toe, we gaan de westkust bereiken na twee maanden lang het land doorkruizen! We maken een stop bij Horseshoe Bay, dat is het meest westelijkste punt in Canada waar we komen, en genieten van het uitzicht voordat het tijd is om onze laatste dagen in Vancouver te spenderen.

Vancouver

Ons plan om door de stad te kajakken en fietsen wordt bruut verstoord door 48 uur non-stop regen. ‘Gelukkig’ is de enige kampeermogelijkheid in de stad een hele dure camping met lounge area, hottub, zwembad, wifi, laundry en winkelcentrum met bioscoop op loopafstand. Hiermee komen we de regendagen wel door. We lijken de laatste tijd niet veel geluk te hebben met het weer, maar we besluiten er toch ook op uit te gaan in de stad. We bezoeken het centrum, de markt op Granville Island, een lokale brouwerij, een aantal musea en eten fish & chips in Steveston. Onderweg lopen we drie keer bijna de set op van een kerstfilm “Christmas Bride” die in de stad wordt opgenomen. We zullen eens kijken als die uitkomt of we in beeld staan, haha!

Gelukkig werd het gisteren eindelijk weer zonnig! We besluiten onze laatste dag in Vancouver fietsen te huren. Als echte Nederlanders (hoewel; we moesten een helm op) fietsen we de hele stad en Stanley park door. Vancouver is goed te fietsen met 300 km aan fietspaden. Dit is vrij uniek voor Canada en dat merk je ook, want het autoverkeer kan er nog niet heel goed mee omgaan. Zodra ze een fietser zien, raken ze in paniek en bewegen hun auto direct totaal niet meer. Het is in ieder geval veilig, haha!

Tot slot hebben we Berry een APK-beurt gegeven bij de Kia dealer in Vancouver. Helaas moesten zowel de remschijven, als de remblokken worden vervangen (duur!). Maar Berry kan er voorlopig weer helemaal tegenaan en is klaar voor een nieuw avontuur in Amerika, want morgen gaan we de grens over!

« van 4 »

5 gedachten over “Van de bergen naar de zee

  1. Een prachtig reisverhaal. Heel mooie foto’s. Zit te genieten! Kijk uit naar jullie volgend verhaal. Heel veel liefs en x x x x x x oma

  2. wauw, ik zit weer te smullen van jullie verhalen en foto’s!!! Wat hebben jullie weer veel moois gezien en je krullen zijn fantastisch Merijn. I love it! Maar er is natuurlijk maar 1 winnende foto… ! Liefs van mij xxx

Geef een antwoord