Yellowstone: wildlife, spuitend water en winterse temperaturen

“Zijn dat koeien, of? Huh krijg nou wat, dat zijn bisons!” roep ik uit, nog ver voordat we de ingang van Yellowstone National Park bereikt hebben. Vervolgens zien we direct erna een elk, en nog een elk, en nog een elk, en nog een elk. Ze zitten overal! Wow, dit beloofd wat voor het park zelf!

Aankomst in Yellowstone

Het is nog een half uurtje rijden tot het laatste dorp bij de ingang van het park; Gardiner. Hier is volgens IOverlander een gebouw met wasmachines, drogers, douches én wifi. Laat dat nou precies de dingen zijn die we nodig hebben, voordat we in het park waarschijnlijk helemaal niets hebben. We gooien snel de wasmachine vol en wassen vervolgens onszelf onder de douche. We hebben eigenlijk best wel haast, want om 17 uur gaat het visitor center dicht. We willen daar graag nog heen, zodat we weten hoe we onze drie dagen in het park het beste kunnen benutten. We hebben echt maar drie dagen voor het park, want daarna staat er een enorme sneeuwstorm op het menu. Met de goede wifi in het gebouw konden we alleen de verleiding niet weerstaan om het thuisfront nog even te bellen (zeker omdat het heel slecht ging met mijn oma), maar voordat we het doorhadden was het al half 5 en was de droger nog niet klaar met onze kleding. Ophangen op de camping zit er tegenwoordig niet meer in, dan heb je de volgende dag keihard, bevroren kleding! Hmm jammer maar helaas, we gooien de was nog half nat snel in de auto en racen al slalommend om de elken naar het vistor centrum.  Hier treffen we wederom iemand aan die niet op zijn Canadees begint met enthousiast vertellen, maar we krijgen gelukkig wel een duidelijk kaart met de highlights van het park; en dat zijn er nogal wat!

In het park is wildkamperen verboden en bij de ingang van het park zien we dat één van de vier open campings al vol staat. Dat hadden we niet verwacht buiten het hoogseizoen. Laat dit nou ook net de camping zijn aan deze kant van het park en waar onze Zwitserse vrienden (Nico & Salome) staan. We besluiten bij de campingreceptie met onze liefste glimlach te vragen of we een campingplek met ze mogen delen. De mevrouw van de camping vond het gelukkig prima en vraagt of we weten op welke plek ze staan. We hadden geen idee. We wisten überhaupt niet of ze het wel oke vonden om de plek te delen. Het aan ze vragen werd lastig zonder enige wifi en bereik in het park. Zodra we tegen haar zeiden dat het om een Zwitsers busje ging, begon er iets te dagen bij haar. “Ahhhh Swiss license plate, wait I can find where they are! Spot 12.” Aangekomen bij die plek, bleek het zeer bijzondere toeval dat er twee Zwitserse busjes op het terrein waren en dit waren ze duidelijk niet. Een ouder echtpaar was aan het genieten van hun pensioen. Na een rondje over het terrein hebben we Nico en Salome uiteindelijk vlot gevonden en we waren meer dan welkom om de plek te delen. Voordat we een gezellig avondje samen doorbrengen bij het kampvuur, racen we nog even terug naar de droger om onze was goed te drogen…

Op safari

05:45 uur, -6 graden en nog helemaal donker; tijd om op pad te gaan! Nico en Salomé hadden ons overtuigd om mee te gaan naar de Lamar Valley. Dit is een vallei in het park die wordt vergeleken met de Serengeti vallei in Tanzania. ’s Ochtends vroeg met zonsopgang stikt het er van het wildlife namelijk. We blijken duidelijk niet de enige te zijn die dit plan hadden bedacht, in het donker rijden er een stuk of 20 auto’s achter elkaar richting de vallei. Het is oppassen geblazen, er ligt niet alleen ijs en sneeuw op sommige stukken van de weg, maar wildlife kan ook op de weg komen. Maar op een vogel en twee herten na, hoeven we gelukkig niets te ontwijken in het donker. Onderweg zien we steeds een beetje beter hoe waanzinnig mooi dit park is. Aangekomen in de Lamar Valley is er genoeg licht om te zien wat een prachtige vallei het is!

We zetten de auto in het midden van de vallei bij de andere auto’s en voegen ons tussen de meest professioneel ogende mensen met hele dure, grote telescopen. Zij weten immers wat er waar te zien is. Al snel spotten ze het wildlife waar deze vallei bekent om staat; wolven! Een stuk of 6 pikzwarte wolven cirkelen rond een bison. Met het blote ogen zijn ze enkel als stipjes te zien, maar gelukkig is iedereen aardig genoeg om je af en toe door zijn telescoop te laten kijken. Het is eigenlijk heel gezellig zo ’s ochtends vroeg in de (zeer!) extreme kou. We zetten wat koffie om op te warmen, iemand deelt cakejes uit en iedereen praat gezellig met elkaar terwijl er om de beurt naar de wolven en bisons wordt gekeken. Wijzelf genieten voornamelijk van de hele situatie, het gezelschap, het prachtige uitzicht en het zonnetje wat bijna over de berg heen komt; het wordt een stralende dag met strakblauwe lucht!

We besluiten nog iets verder in de vallei te kijken, hier staan meer mensen ergens naar te turen. Het blijken vier wolven te zijn die een bison opeten. Deze keer dichterbij, maar nog steeds enkel met een verrekijker goed te zien. Na dit spektakel nemen we afscheid van onze Zwitserse vrienden en besluiten we eerst eens te gaan ontbijten, voordat we de rest van het park gaan bekijken. Als we om 9 uur ontbeten en wel de Lamar valley uitrijden staat de wildlife teller op een record: 10 wolven, 1 big horn sheep, 3 coyotes, 6 antilopen en ontelbaar aantal elk en bisons. Wauw, dat was het vroege opstaan zeker waard!

Sightseeing

Door het park loopt één weg in een cirkel langs alle highlights van het park. Met de auto kun je deze stuk voor stuk afrijden. Sommige viewpoints zijn direct bij de parking, voor andere moet je soms eerst een stukje lopen. Er zijn ook een aantal hike trails, maar het lijkt erop dat die niet op veel afgelegenere plekken komen. Aangezien we maar drie dagen hebben, besluiten we de highlights met auto langs te gaan en niet te hiken. Een goede keus, want we hebben het rondje maar net in drie dagen gered. Het rijden in Yellowstone gaat namelijk sloom, heeeeel sloom. Niet perse omdat het druk is, nee omdat er in elke bocht beesten op de weg staan, een highlight is óf er een file is ontstaan door een grizzly beren-fotoshoot! ’s Ochtends bij het wolven kijken, hebben we vernomen dat het park in het hoogseizoen (juni, juli, augustus) bijna niet door te komen is. Met 4 miljoen bezoekers per jaar, de weinige parkeerplaatsen overal en de eenbaansweg weg kunnen we ons dat goed voorstellen. Gelukkig houden de meeste toeristen niet van kamperen bij vriestemperaturen en is het nu prima te doen. Wat wel leuk is in Yellowstone zijn de kentekens bekijken. We speelden een soort ‘verzamel ze allemaal’ met alle auto’s uit zo veel verschillende staten van Amerika.

Buiten het wildlife staat Yellowstone bekend om de vele hot springs en geisers. We zien ze dan ook in alle vormen, maten en… geuren. Iehwl, rotte eieren zijn er niets bij! Via aangelegde paden kun je veilig langs de hete grond lopen. Overal om je heen komen pluimpjes uit de grond, een bijzonder gezicht. De meeste geisers zijn onvoorspelbaar, dus je moet een beetje geluk hebben om een grote uitbarsting mee te maken. Dat gelukt hadden wij bij de Great Fountain Geiser. Deze gaat één keer per dag af en kunnen ze voorspellen met een marge van twee uur. Precies toen wij er waren zei een vrouw van het park tegen ons dat we geluk hadden en die over 10 minuten af gaat. Dit zag ze aan de hoeveelheid water die eruit stroomde, blijkbaar is dat een indicatie dat die bijna afgaat. Vol verwachting namen we plaats op een bankje vlak naast de geiser. Het was een prachtige plek, ver weg van de massa’s toeristen en met uitzicht op de prachtige gele heuvels van het park. Er stond ook nog een bison mooi te zijn naast de geiser. Na 10 minuten precies gaf Moeder Natuur ons een prachtige show met water dat wel 30 meter de lucht in spoot. We zaten super dichtbij, dat maakte het extra indrukwekkend!

Later op de dag kwamen we bij Old Faithful. Dit is de bekendste geiser uit her park en trekt een hoop toeristen. Ze kunnen deze geiser erg goed voorspellen en iedere 1,5 uur gaat die af. Vol verwachting zaten we er wederom klaar voor. Deze keer met honderden andere in plaats van twintig andere toeristen. Zodra die afging keken we elkaar aan; “is dit het?!” Hij kwam helemaal niet hoger dan de vorige en de omgeving was een stuk minder mooi. We hadden veel hogere verwachtingen van de meest populaire geiser, maar hierdoor waren we nog blijer met het geluk bij de Great Fountain Geiser!

Na het bekijken van honderden hot springs en geisers bouwen we uitgeteld ons kamp op op de camping in het park tot we een auto horen toeteren. De Zwitsers! Haha, wat een toeval om ze opnieuw te treffen zonder dat we contact konden houden afgelopen dagen in het park! Opnieuw hebben we een gezellig (en koud!) avondje in de sneeuw op de camping. ’S Ochtends splitsen onze wegen opnieuw, deze keer zeker weten voor langere tijd. Zij besluiten door te gaan naar Salt Lake City en de parken rondom Las Vagas te bekijken voordat ze terug keren naar de kust. Wij gaan via Grand Teton National Park terug naar de kust en zullen de parken rondom Las Vegas pas in december doen, samen met Merijns ouders. Maar grote kans dat we onze vrienden in San Fransisco weer zien!

Kamperen in vrieskou

De weersvoorspelling hadden met één ding gelijk; drie dagen lang zon. Verder zaten ze er qua temperatuur behoorlijk naast. Het was veel kouder! Overdag kwam de temperatuur met geluk boven de 4 graden en ’s nachts vroor het behoorlijk. Gelukkig hadden we voor Yellowstone onze kleding gewassen, want we hebben drie dagen én nachten geleefd in onze thermokleding, dikste truien, skisokken, muts en handschoenen. Ja; ik had ’s nachts ook handschoenen aan. Ons plan om met de nieuw aangeschafte dekens de kou vanuit de onderkant van de tent te verminderen bleek succesvol. De laatste nacht in Yellowstone stonden we het hoogste (2.450 meter) en de camping lag vol met sneeuw. Deze keer waren we voorbereid op het ergste en hebben we nog een extra trui aangedaan en een fleecedeken ín de slaapzak. Resultaat: “jeeeeeetje het lijkt hier wel de tropen. Zooooo warm!” Het was duidelijk niet de koudste nacht van de drie, haha!

Verder nog wat gratis tips van ons, mocht je binnenkort van plan zijn met een rooftop tent op wintersport te gaan:

  • Als je een natte handdoek in de auto legt, dan heb je gegarandeerd een keiharde bevroren handdoek de volgende ochtend.
  • Zonnebrand kun je pas in de loop van de ochtend opsmeren, tot die tijd komt de bevroren substantie niet uit de fles. Dit is overigens een groot voordeel, want zo verbrand je ’s ochtends goed en gloeit je hoofd ’s avonds heerlijk warm als je wilt slapen.
  • Neem wel een ijskrabber mee op reis, ookal zegt je schoonmoeder dat dat niet hoeft.
  • Maak je geen zorgen als je op een ietwat modderige plek staat, ’s ochtends is het allemaal keihard met ijs en met wat brute kracht lukt het uiteindelijk prima om je campingstoeltje en tafeltje te verplaatsen.
  • Houd ’s ochtends rekening met wat extra tijd om de tent op te ruimen. Om een bevroren ladder in te kunnen klappen heb je namelijk eerst kokend water nodig. En voor kokend water heb je met gasflessen die op halve kracht werken in de kou een hoop geduld nodig. Overigens heb je om bij het fornuis te komen een autosleutel nodig die werkt, ook die heeft extra opwarmtijd nodig voordat die werkt.
  • Ookal heb je geen bereik en wifi, verwacht niet om wel foto’s te kunnen maken met je mobiel. Die valt continu uit vanwege de kou.
  • Doe de afwas op het warmste moment van de dag, niet in de schaduw met wind. Tenzij je het prima vindt dat je handen eraf vallen, of je geduld hebt om water te koken.
  • Op zoek naar een plek naar wat meer warmte? Probeer de koelkast, deze blijkt een opwarmstand te hebben en is met 4 graden zeker de warmste plek in de auto.
  • Zorg dat je helemaal klaar bent om te eten, direct zodra je je eten opschept. Begin dan direct met eten in het tempo van Merijn, wellicht zijn je laatste happen dan nog lauw in plaats van koud.
  • Als je twijfelt wat gevaarlijker is: de slaapzak dichttrekken tot over je hoofd met beperkte zuurstof óf je hoofd onderkoelt laten raken boven de slaapzak…ik heb het voor je getest, je gaat niet dood aan zuurstofgebrek als je de slaapzak dichttrekt. Wel kun je kun je met je hand een klein hoekje open houden voor lucht, maar dan vriest je hand eraf…tenzij; ja jawel….handschoenen aantrekt!

Run for your…..snow storm!

Aangezien er in het hele park geen enkele plek is met bereik of wifi, hebben we geen idee wat de weersvoorspellingen zijn. Onze laatste update was dat het na drie zonnige dagen zou gaan sneeuwen, maar hoeveel en waar precies wisten we niet. Uiteindelijk vinden we in het vistor centrum een weerbericht en het blijkt serieus. Er komt 25 cm sneeuw aan in combinatie met keiharde wind en nog koudere temperaturen. Conclusie: wegwezen! We rijden via het aangesloten Grand Teton National Park het park uit. Dit ondergeschoven kindje doet absoluut niet onder aan Yellowstone! Met een prachtige vallei die uitkijkt op een rij waanzinnige bergtoppen kijken we onze ogen uit. De herfstkleuren in combinatie met de groene bomen, blauwe meren en witte bergtoppen zijn prachtig. Het skigebied, Jackson Hole, heeft bovenop de eerste sneeuwdump gehad, maar er zijn verder nog een hoop groene pistes te zien. Wellicht dat daar de volgende dag verandering in komt.

Omdat de storm over een groot gebied zal trekken, zijn we genoodzaakt lang door te rijden richting het westen. Meestal zoeken we in het licht onze slaapplek, maar deze keer namen we genoegen met schemering. We vinden vlak langs de hoofdroute richting het westen een gratis camping op het terrein van de pijplijn. In de schemering zien we nog net dat er heel veel pelikanen en aalscholvers in de rivier zitten, voordat we het met onze zaklampen moeten doen. Best een beetje spannend, want we hebben de omgeving niet in het licht gezien. Als er dan ook twee oogjes oplichten in de bosjes schrikken we even, maar het blijkt niet het allergrootste gevaar te zijn….een kat. Echt geen idee wat een kat daar zo afgelegen deed, maar hij heeft ons de rest van de avond vanuit alle bosjes om ons heen aangestaard. We besluiten die nacht in de auto te slapen, de wind zal vanaf 3 uur ’s nachts met meer dan 30 knopen aan gaan en helaas was de slaapplek aan de rivier niet beschut genoeg voor onze daktent. Het bleek een goede keus te zijn, want deze keer klopte de weersvoorspelling zeker wel. Een gevoelstemperatuur van -4 en windkracht standje storm stond ons ’s ochtends op te wachten. Gelukkig was ons plan om de hele dag richting het westen te rijden, dus kacheltje aan en gaan! Wel was het jammer dat we de hele dag 40 knopen wind tegen hebben gehad…zo ging de benzine wel heel snel op. Credits voor Merijn trouwens; die heeft perfect rondvliegende takken, pionnen en verkeersborden ontweken met Berry.

Feest

Met wat research naar een volgende slaapplek liepen we al snel tegen een nieuw probleem aan. Overal waar we kunnen komen gaat het komende nacht heel hard vriezen en waaien. Dit, in combinatie met de hoognodige behoefte aan een douche, relaxingtime en wifi, liet ons besluiten een motel te boeken. We hebben ons nog nooit zo erg verheugd op het allergoedkoopste motel in de regio! 

Aangekomen in het motel blijkt het echt helemaal top te zijn, wat een luxe na maanden lang uit de auto leven! Het zit in kleine dingen; niet continu schoenen aan hebben, geen yoga pose uitvoeren om je broek droog in een douchehokje aan te krijgen en enkel één laagje kleding aanhebben. We genieten optimaal van ons nachtje luxe, terwijl het buiten stormt. De dag erna kunnen we er weer fris en fruitig tegenaan om de staat Oregon te bekijken! Afsluitend leuk feitje trouwens: we zijn binnen 2 weken in Amerika in 5 verschillende staten geweest!

Yellowstone National Park

« van 3 »

Grand Teton National Park

Oregon

« van 3 »

Een gedachte over “Yellowstone: wildlife, spuitend water en winterse temperaturen

  1. Beste kou tips ever:P!!! Wat een bikkels zijn jullie, koelkast als warmste plekje, haha. Oké jullie hadden het motel wel echt verdiend.
    En wat een onder schot aan geisers…. zooooo mooi daar. #jealous

Geef een antwoord