Tres pinguinos en España!

Hoi lieve lezers!

Oei oei oei, het duurde nu wel héél lang voor het volgende blog er was. Ik denk dat het niet eerder is gebeurd dat we zelfs het land alweer uit zijn, voordat er een blog over verschenen is. Het heeft zo zijn redenen, maar daarover later meer. Er staat in ieder geval een bomvol blog over onze twee winterse maanden in Spanje voor je klaar. Van digital nomads op het zuidelijkste puntje van Europa, kitesurfavonturen, kerstsferen in Malaga, de vele mooie hikes in het binnenland tot een verrassende plottwitst. Het komt allemaal voorbij, want we hebben niet stilgezeten. Veel leesplezier!

The road to Tarifa

In het holst van de nacht rijden we bij Oostvoorne de snelweg op. Het is nog lekker rustig en dat komt goed uit, want we hebben een ambitieus doel voor vandaag: Bordeux voorbij. Het is namelijk zondag en daardoor is er geen vrachtverkeer. Met de camper scheelt dit enorm veel inhaalacties en rijdt het een stuk relaxter. Geheel tevreden rijden we dan ook ’s avonds een camperplekje op vlak voorbij Bordeux. Het verkeer viel hartstikke mee, zelfs bij Parijs en Bordeux hadden we geen file! De volgende dag tuffen we lekker door, Tarifa is best wel een eind, dus we besluiten in Extremadura te stoppen en twee daagjes onze benen te strekken.

Extremadura stikt van de mooie Middeleeuwse dorpjes, fijne camperplekken en in dit jaargetijde is het er ook niet ontzettend heet. We bekijken de dorpjes Plasencia en Caceres. Beide hebben mooie Middeleeuwse muren, torentjes, kastelen en gezellige pleintjes. Bij Plasencia loopt een Via Verde (oude spoorlijn omgebouwd tot fietsroute) en om onze benen even goed te strekken besluiten we deze te fietsen. De route is mooi, maar echt spectaculair wordt het niet. Maar goed we fietsen lekker door een groene strook en werken wat aan onze conditie. In Mexico hebben we afgelopen weken zo weinig gedaan, dat we ons alles behalve fit voelen en binnenkort willen we toch echt lekker kitesurfen in Tarifa!

Om de sportiviteit erin te houden fietsen we de volgende dag nog een Via Verde in de buurt van Sevilla. Deze route loopt door het mooie, glooiende landschap en onderweg komen we een hoop zwarte Iberische varkentjes tegen. Ze rennen in paniek een heel stuk met ons mee, een erg grappig gezicht! Aan het eind van de route komen we uit bij spectaculaire rotsformaties die zeker de moeite waard waren!

Ready to surf…or not?!

De volgende dag rijden we het laatste stukje naar Tarifa! Op de camping aangekomen, beginnen we aan een lastige taak: een geschikte plek uitzoeken. Hoe meer keus er is, hoe lastiger wij het vinden. Ik denk dat we hierin echt het allerslechtste zijn van alles wat er bij het reizen komt kijken. Waarschijnlijk zijn wij de enige reizigers die blij worden als ze een plek krijgen toebedeeld. Vaak vragen we ook bij de receptie welke plek ze aanbevelen, maar meestal komt daar weinig zinnigs uit. Afijn deze keer is het echt belangrijk, want we zijn van plan een lange tijd te blijven. Na zeker vijf rondjes langs alle plekken, een zonnestudie, afstandsberekening naar het strand/toiletgebouw, hoogte berekening van de bomen en inspectie van de buren zijn we eruit en eigenen onszelf een mooi plekje toe. De rest van de dag genieten we van ons mooie plekje in de zon en de zeer aangename temperatuur. We kunnen gewoon een korte broek aan in november, heerlijk!

De volgende dag waait het nog niet, dus we kunnen bijkomen van onze reis naar Tarifa en spenderen de hele dag op de camping. Het is zonnig en we krijgen helemaal een zomervakantiegevoel. De volgende ochtend komen Joep & Jaimy op bezoek. Zij reizen al bijna een jaar rond in een camper en we volgen elkaar al lange tijd op Instagram. Momenteel zijn ze in de buurt, dus al snel staat hun camper naast die van ons en drinken we urenlang koffie, wordt er uitgebreid geluncht en een hele hoop gezellig gekletst. Maar in de namiddag begint het met waaien en moeten we er toch echt aan geloven!

Enigszins gespannen lopen we met onze kitespullen naar het strand. Het is echt alweer een hele tijd geleden dat we op het water hebben gestaan en een nieuwe locatie is toch altijd weer even wennen. Om de pressure nog wat op te voeren staan Joep & Jaimy met hun camera aan de kustlijn te zwaaien. De wind is vlagerig, aflandig en regelmatig niet hard genoeg. Het is dus af en toe vloeken, maar uiteindelijk kiten we allebei vrolijk heen en weer.

Zodra ik terug naar de kust wil kiten om te stoppen is de wind me helaas voor. M’n kite dwarrelt naar beneden en drijft op het water. Na wat tevergeefse pogingen om hem in een windvlaag weer omhoog te krijgen, moet ik er toch echt aan geloven: Self rescue met schuinaflandige wind. Een leuke uitdaging zo op je eerste kitesurfdag…-.- Gelukkig wist ik nog redelijk hoe het moest (ter info: dit heb ik 1x eerder moeten doen sinds ik kitesurf in 2010) en dobber ik de goede richting uit. De rescue boot komt nog even langs varen om te vragen of ik hulp nodig heb, maar die 100 euro kan ik gelukkig uitsparen. Wel gaat die, net als een aantal kiters om mee heen, kijken of die m’n board kan vinden. Die is in de rescue fase helaas een eigen leven gaan leiden op zee.

Op het strand aangekomen loop ik langs de kustlijn terug naar m’n beginpunt en kom halverwege m’n board tegen. Yes! Een aardige kitesurfer heeft hem gevonden en op de kant gegooid, erg fijn! Minder fijn is dat ik niet doorhad dat Merijn ondertussen de duin op is geklommen om vanaf een hoog punt mijn board te spotten, terwijl die allang veilig naast me ligt. Een uur(!) later vinden we elkaar weer op het drukke strand. Toch onhandig dat je niet met elkaar kan bellen tijdens het surfen. Het was in ieder geval een enerverende eerste kitesurfsessie en het goede nieuws is dat Joep & Jaimy vóór mijn self rescue terug naar de camping waren gelopen. Dus die denken nog steeds dat we supergoed zijn, pffieeuw! 😉

Work surf sleep repeat

Na een hoop pannenkoeken, mooie wandelingen, veel lekkere tapas en vooral veel gezelligheid zwaaien we Joep & Jaimy uit. Het was erg gezellig om een paar dagen met ze op te trekken! 😊

De dagen erna begint ons ritme erin te komen. ’S Ochtends werken we aan onze cursussen voor de Code & Content Academy, dan lunchen we heerlijk in de zon en daarna gaat de wind wel of niet aan. Als het waait gaan we kitesurfen en als het niet waait pakken we onze mountainbikes of wandelschoenen. Voor de variatie werken we soms ook in één van de vele digital nomad-werkcafeetjes in het centrum van Tarifa. Ondertussen is het ook heerlijk huiselijk met onze nieuwe vriendin Valdi! Deze campingkat komt iedere dag gezellig bij ons zitten en loopt rondjes door de camper.

Qua winddagen valt het ons stiekem best een beetje tegen, maar dat komt ook omdat we niet bereid waren om met de camper naar andere stranden te rijden. Vaak was het in een andere baai wel goed genoeg en bij het strand voor de camping net niet. Wij waren hierin achteraf gezien misschien iets te lui, maargoed hierdoor hebben we wel meer werk kunnen verzetten voor ons eigen bedrijfje.

Na een ruime maand met goede en minder goede kitesurfdagen belanden we in een harde storm. Het waait veels te hard om te kunnen kitesurfen en de komende dagen zijn de voorspellingen ook niet meer goed. We besluiten ons digital nomad leven in Tarifa achter ons te laten en de weg richting Malaga te vervolgen.

Roadtrip naar Malaga

We hebben een week de tijd om op de camperplek in Malaga aan te komen. Het kostte wat moeite om hier rond de feestdagen een plekje te bemachtigen, maar het is gelukt om een reservering te maken. We zijn in ieder geval niet de enige camperaars die afkomen op de vele kerstactiviteiten in Malaga! Maar voordat we die gaan ontdekken, is het eerst tijd om al het moois op te zoeken in de route ernaar toe.

We starten met Arcos de la Frontera, dit is een prachtig wit dorpje bovenop een heuvel met waanzinnig uitzicht. We slenteren lekker door de straatjes en genieten van het uitzicht. Hierna vervolgen we onze weg naar Sierra de Grazalema, één van onze favoriete natuurparken in Spanje. In het voorjaar hebben we hier een aantal hikes niet kunnen doen, maar deze keer lukt het wel om een permit te bemachtigen. We starten met een wandeling van acht kilometer met vooral veel mooie vergezichten. Onderweg komen we bijna niemand tegen en met het zonnetje erbij is het heerlijk wandelen.

De volgende dag gaan we naar de spectaculaire Canyon la Gargante Verde. De canyon staat bekend om de vele roofvogels en daarom worden er maar enkele wandelaars per dag toegelaten. We starten bovenaan, dus het is eerst een hele hoop afdalen. De grote vogels vliegen langs ons heen, een spectaculair gezicht hoe ze op de thermiek rondzweven op zoek naar een lekker hapje! De afdaling gaat voorspoedig en we komen in de bodem van de canyon terecht. We moeten een klein stukje klauteren over de bodem van de canyon om vervolgens getrakteerd te worden op indrukwekkende rotswanden, grotten en een leuke echo. Gaaf om zo de hele canyon door te kunnen kijken. De terugweg gaat, ondanks de zware tocht omhoog, erg voorspoedig en voor we het weten staan we weer boven en zien we in de verte waar we vandaan zijn gekomen. Een erg leuke tocht!

Na al het wandelen, is het de volgende dag tijd om onze fietsen eens af te stoffen. Er ligt een mooie Via Verde van 44km voor ons klaar vanaf Olvera. Deze route hebben we getipt gekregen van Davina & Niels, dus de verwachtingen zijn hoog! Gelukkig worden die meer dan waar gemaakt, want de fietsroute trakteert ons op prachtige uitzichten, leuke tunneltjes en halverwege een verrukkelijke lunch. Na al het gewandel en 44 km fietsen vinden we dat we wel een warme douche verdiend hebben, dus parkeren we onszelf op de camping bij Olvera. De camping ligt op een grote heuvel, waar we worden getrakteerd op een spectaculaire zonsondergang met de bergen van Grazalema op de achtergrond. Wauw!

Midden in de nacht worden we alleen ook op keiharde wind getrakteerd en dan blijkt de mooie heuveltop opeens niet zo ideaal meer. Aangezien we de volle laag vangen en ik niet meer kan slapen van de herrie verplaatsen we midden in de nacht naar de andere kant van de camping. Onderweg zien we mensen hun voortenten extra vastbinden en auto’s voor tenten parkeren. We vinden een betere plek en slapen rustig verder.

Onze laatste stop voor Malaga is in de Sierra de Nieves, een natuurgebied dat bekend staat om z’n pinsapobomen. Dit is een Spaanse silverspar met lichtgroene naalden aan de uiteindes. Deze bomen komen maar op enkele plekken ter wereld voor en worden goed beschermd. We rijden naar de parkeerplaats toe waarvandaan we een route van 5 kilometer door het pinsapobos lopen. Helaas werkt het weer niet mee en zien we weinig door de superdichte mist. We kunnen net de bomen naast het pad aanschouwen, maar de mooie vergezichten moeten we er bij bedenken. ’s Nachts neemt de mist nog verder toe en we zien uit het raam van de camper helemaal niets meer. We staan helemaal alleen midden in het bos geparkeerd, buiten is het pikkedonker en met de mist zie je geen hand voor ogen. Spooky! Maar vooral…een muisstille nacht! En dat is wel erg lekker na de vorige nacht met de harde wind.

(On)verwacht bezoek

Ons gereserveerde plekje op de camperplek in Malaga blijkt het inderdaad het enige vrije plekje te zijn, dus we zijn helemaal blij dat we gereserveerd hebben en wurmen onze camper tussen de vele andere. De camperplekken zijn klein, maar daarentegen sta je wel pal aan het strand, stopt de bus naar het centrum voor de deur, heb je alle voorzieningen en betaal je maar 13 euro per nacht! Een ideale plek om twee weken lang Malaga en omgeving te ontdekken!

Ook hier pakken we ons ritme snel weer op. ’s Ochtends werken we aan ons eigen bedrijf en ’s middags gaan we gezellig Malaga in. Al de eerste middag in de stad zijn we verbijsterd van de hoeveelheid kerstlampjes in de stad. London eat your heart out! In iedere straat van het centrum hangen prachtige lampjes, staan grote kerstbomen en hoor je kerstmuziek.  De grote winkelstraat spant echt de kroon, hier hebben ze groots uitgepakt met vele lichtbogen en een ware kerstshow iedere dag om 19 uur! Zo komen we, ondanks de palmbomen hier, al snel helemaal in de kerstsferen.

Ook op de camperplek zijn lampjes, want veel campers staan hier voor een langere tijd (de echte overwinteraars) en pakken ook groots uit met kerstlampjes. Zelf doen we ook gezellig mee en maken we van onze camper een gezellige kerststal inclusief kerstdiner op Merijns verjaardag. Het is zo ook een inspirerende plek om een kerstprogramma in elkaar te zetten, want over een paar dagen komen Merijns ouders gezellig langs en aangezien er ontzettend veel te doen is in Malaga en omgeving bereiden we ons goed voor op vijf volle dagen met leuke dingen!

Maar voordat het verwachte bezoek zich aandient, worden we verrast met onverwacht bezoek. Ik blijk zwanger te zijn! We hebben een mooi souvenirtje meegenomen uit Tarifa, dus vanaf nu moet ik helaas afscheid nemen van alle lekkere Spaanse hammen, rauwe kazen en verse vis. We vieren het goede nieuws dan ook maar met wat lekkers van de bakker! Verder vermaken we onszelf in een museum in Malaga, eten we heerlijke pizza en gaan we ’s avonds naar een theatervoorstelling met Flamenco dansers! Een erg leuke dag!

De dagen erna regent het helaas, dus de kerstdagen (en Merijns verjaardag!) vieren we met een zelfgemaakt kerstdiners in de camper. Met wat kerstfilms erbij is het heerlijk ontspannen, voordat ons vijfdaagse programma met Merijns ouders losbarst.

Malaga en omgeving

Nadat we Merijns ouders overvallen hebben met het heugelijke nieuws, starten we de eerste dag met een rondje over de markt in het centrum. Al snel vinden we een bijbehorend terrasje en genieten we van verse tapas terwijl we gezellig bijkletsen. Met een goed gevulde maag wandelen we naar het Romeins theater en vervolgens door omhoog naar het Alcazaba. Tijd om wat cultuur te snuiven! Het Alcazaba ligt mooi op een heuvel en biedt uitzicht over de stad en de natuur in de omgeving. Nog niet uitgekeken op het uitzicht besluiten we bij te komen met een drankje op het dakterras van het AC hotel. Deze staat in het centrum, pal naast de kathedraal en is dé plek om van de zonsondergang te genieten. Hierna houdt het programma van de eerste dag niet op, want de avond is nog jong en alle lampjes in de stad gaan nu juist aan. We genieten van de lichtshow in de grote winkelstraat en nemen dan de bus naar de botanische tuin. Deze hebben ze helemaal omgedoopt in de kerstsferen en is erg populair onder de Spanjaarden! We genieten van de gezellige creaties kerstversiering en lampjes in de tuinen en dan zijn onze voetjes toch echt toe aan rust!

Om de stadse activiteiten af te wisselen met de mooie natuur in de omgeving, pakken we de volgende dag de auto richting Montes de Malaga. Hier volgen we een scenic drive en wandelen drie korte routes met prachtig uitzicht. We genieten van een uitgebreide Spaanse lunch en chillen de avond in het appartementje van Merijns ouders. Deze is pal naast de camperplek, dus na wat pizza’s rollen we zo onze camper in!

In Malaga wachten de volgende dag nog een aantal af te vinken highlights, dus we gaan weer vroeg op pad. We starten in de haven, hier stikt het van de leuke kerstkraampjes, gezellige terrasjes en live muziek. Een heerlijke plek om in de zon langs te struinen en uiteindelijk neer te ploffen voor een verrukkelijke lunch. Met onze magen goed gevuld bewonderen we even later de kathedraal en bijbehorende kerststal. De rondleiding op het dak van de kathedraal maakt de ervaring compleet! Begin van de avond brengen we nog een keer een bezoekje aan het prachtige theater, deze keer is de kersteditie van de Notenkraker aan de beurt. Samen met een heleboel Spaanse gezinnen genieten we van de mooie balletuitvoering. ’s Avonds pakken we nog een laatste lichtshow in het centrum mee, winkelen we wat en ploffen voldaan neer in een Spaans restaurantje. Het was weer een geslaagde dag!

Tijd voor rust is er niet bij in ons vijfdaagse programma met Merijns ouders, want de volgende ochtend staan we alweer op tijd bij de grotten van Nerja. De grote grottenkamers zijn indrukwekkend en we dwalen er een tijdje rond voordat we één van de mooiste witte dorpjes van Spanje bezoeken: Frigiliana. Ook hier dwalen we een tijdje rond en genieten van het uitzicht, de mooie witte huisjes en gekleurde deuren. In de middag maken we een wandeling van Canillas de Aceituno naar een kloof. De route is mooi! We lopen heerlijk in het zonnetje in de bergen, terwijl we uitkijken over de laaghangende bewolking. Een bijzonder gezicht! ’s Avonds is het oud & nieuw en vieren we het met hapjes en drankjes in het appartement. Helaas gaat de grote vuurwerkshow in Malaga, vanwege Corona, niet door. Maar een rustig avondje vinden we allemaal prima!

De laatste dag met z’n vieren brengen we wandelend door in het prachtige natuurgebied El Chorro. Onderweg er naar toe stoppen we nog even bij Torcal de Antequerra. Hier zijn wij het voorjaar al eerder geweest, maar de bijzondere rotsformaties die je hier vindt zijn leuk om nog een keer te bekijken. In Chorro aangekomen starten we met koffie en een groot stuk taart, dat lijkt ons een goede bodem voor 10 kilometer lopen. De route begint wat saai lang door het bos, maar wordt daarna snel spectaculair. De uitzichten over de groene vallei, de blauwe stuwmeren en de vele klimmers op de steile wand maken het een leuke route. Hierna is het toch echt tijd om afscheid van Merijns ouders te nemen én om even wat uit te rusten… 😉

Sierras, sierras en nog meer sierras

Na twee dagen niets doen in het zonnetje, kunnen we er weer tegenaan. We laten de camperplek in Malaga achter ons en beginnen aan onze weg richting Zwitserland. Dit gaan we uiteraard niet in één streep doen, daarvoor zijn er nog te veel ‘Sierras’ onderweg die we willen zien! We starten met een hike door een kloof in het Sierra Nevada gebergte. Het is in he begin lekker klimmen en klauteren langs de steile wanden in de kloof, daarna komen er een aantal hangbruggen en dan lopen we bovenlangs met uitzicht terug. Een leuk rondje voor een middagje buitenspelen!

Aangezien we vlakbij Granada zijn en het ‘Drie koningen’ is, zijn we benieuwd hoe dat gevierd wordt in de stad. We lezen online dat er een lange optocht is en dat je een leeg tasje moet meenemen voor al het snoepgoed dat wordt uitgedeeld. We zijn benieuwd! Al snel staan we tussen heel veel kinderen en komt er een optocht met alle regionale fanfares, dansgroepen en scholen voorbij. Het snoepgoed wordt van alle praalwagens naar de vele kinderen gegooid. Het lijkt wel het sinterklaasfeest en we zijn duidelijk de enige zonder kinderen hier. Naja zonder…😉

Het volgende natuurgebied waar we heenrijden is Sierra de Cazorla. Hier starten we met een rondje door het schattige bergdorpje Iruela. Met een mooi kasteel en oud theater vermaken we ons hier goed. We spotten zelfs een steenbokje in het kasteel! Vlak naast het dorpje is een camperparkeerplaats waar je mag blijven slapen. Er staan al heel wat campers geparkeerd als we aankomen, maar gelukkig gaat er net iemand weg en mogen wij zijn plekje! Deze camperplek wint wel de prijs voor de meest onhandige plek. Over de hele parkeerplaats staan lage bomen met heel veel takken, er zijn geen vakken en het is totaal onhandig om met campers overheen te rijden. Gelukkig staan wij goed, maar al snel bouwt een camper iedereen in en wordt er ’s ochtends flink getoeterd als de achterste de parkeerplaats af wilt. Never a dull moment op een camperplek in ieder geval!

De volgende dag bekijken we het volgende schattige bergdorpje: Cazorla. Hier wandelen we ook een rondje van vier kilometer om de heuvels rond het dorp. Dit geeft een prachtig uitzicht over de vele olijfbomen, bergen en het dorpje zelf. Helemaal voldaan ploffen we na het lopen neer op het terra. Een uitgebreide Spaanse lunch in de zon hebben we wel verdiend. Hierna verplaatsen we met de camper naar de hele grote parkeerplaats bij dé hike van Cazorla: Rio Borosa. Deze 20 kilometer lange hike staat voor morgen op het programma!

De wandeling begint wat saai, met een lang stuk door het bos met weinig variatie. Gelukkig wordt het hierna interessanter met meer hoogteverschil, mooie rotsformaties en watervallen. Het laatste stuk van de hike is zelfs spectaculair, de route gaat door een tunnel in een steile rotswand en komt dan uit bij een stuwmeer. Een mooi eindpunt om te picknicken, voordat we aan de terugweg beginnen. We schrikken nog even van een vos die ons gezelschap komt houden en totaal niet bang is voor de wandelaars. Niet echt een goed teken helaas, maar wel leuk om ‘m goed te kunnen bekijken. Een paar uur later zijn we terug bij de camper en ploffen uitgeteld op de bank.

Na een goede nacht slapen, rijden we een scenic drive het natuurpark uit. Onderweg stoppen we bij diverse uitzichtspunten voor de laatste foto’s van Cazorla en rijden dan door in de richting van Chulilla. Helaas halen we het nèt niet voor het donker, dus bij aankomst is het even zoeken waar de parking voor de campers is. Op Google Maps lijkt er veel plek naast de weg te zijn, maar bij aankomst zien we héél veel campers en busjes overal en nergens staan. In het pikkedonker proberen we  een plekje te zoeken waar we passen, maar met de vele kuilen en gaten in de zandgrond is het best een uitdaging. Gelukkig vinden we uiteindelijk een prima plekje. Maar helaas worden we (wederom!) midden in de nacht getrakteerd op keiharde wind. We blijken bovenaan een hoge klif te staan en vangen enorm veel wind. We horen de bomen met grote takken boven ons tekeer gaan en besluiten te verplaatsen voordat er een boom op de camper waait. Gelukkig kunnen we een paar meter naar achteren en staan we daar iets beschutter. Een goede nacht wordt het helaas niet.

De volgende ochtend wordt duidelijk waarom het hier zo druk is. Chulilla blijkt een paradijs te zijn voor klimmers. De grote canyon met steile wanden bieden ruimte aan heel veel klimroutes. Het ziet er dan ook spectaculair uit om ze bezig te zien! Wel jammer om te zien hoe alle busjes en campers hier het dorp overspoelen, want echt goed voor de natuur rondom het dorp ziet dat er niet uit. We wandelen 12 kilometer door de kloof, terwijl we ondertussen naar de klimmers kijken. Het is een prachtige omgeving en een leuke laatste hike in Spanje. Na het lopen zien we nog een nacht hier slapen niet zitten en rijden in één streep naar een hele fijne camperplek bij Valencia.

Vanaf Valencia rijden we de volgende dag helemaal door tot aan Gerona, hier doen we een coronatest om Zwitserland mee in te komen en lopen we nog een rondje door het mooie centrum. We sluiten af met een heerlijk Spaans diner en duiken dan op tijd ons bedje in, zodat we morgen fit zijn voor het laatste stuk rijden naar Zwitserland!

Over onze Zwitserse avonturen meer in het volgende blog, dit was het voor nu!

Liefs, Stefani

« van 12 »

3 gedachten over “Tres pinguinos en España!

Geef een antwoord